Gisteren in het nieuws, vandaag op screenshot vrijdag: Meldpunt Wegen. Volgens de dame op het radionieuws een website waar de burger op een “supergebruiksvriendelijke manier” gebreken aan wegen en signalisatie kan doorgeven. “Het duurt maar enkele minuten”, vult ze aan.

Enkele minuten? En toch supergebruiksvriendelijk? Dat moet ik zien. Ben ik niet meer bij in mijn vakgebied?

Homepage

Het begint al goed. Een pagina vol tekst hoe goed de burger geplaatst is om gebreken door te geven en hoe zo’n melding verwerkt wordt. Wreed interessant.

1 link springt in het oog: een link naar ‘Meldpunt Fietspaden’. Het is nu waarschijnlijk nog wachten op de meldpunten Voetpaden en Zebrapaden.

Gelukkig is er ook een link ‘Juridische informatie en voorwaarden’. Nu zijn we gerust.

Maar waar kan ik nu melding maken van die put in de weg? Zou het rechts onderaan de nietszeggende knop ‘Volgende’ zijn?

Waarom verstoppen ze de enige taak van deze website? Stel u voor dat Google de zoekfunctie niet op de homepage zet, maar mensen verplicht eerst een tekst te lezen (“Op deze website kan u het hele internet doorzoeken. Blabla.”).Met dan onder de vouwlijn een linkje ‘Volgende’. Zou Google dan zo’n succes zijn?

Stap 1 bestaat uit 4 stappen

De volgende 4 schermen dienen om door te geven waar het probleem zich voordoet. Ik herhaal even: 4 schermen. Om een gemeente, straat en eventuele nadere omschrijving van de locatie (= huisnummer, kilometerpaal, …) door te geven. 4 pagina’s. Alleen daarvoor.

De 4 schermen

• Provincie
• Gemeente (in een ellenlange dropdown)
• Straat (in steden een fantastisch lange dropdown)
• Lokalisatie van het knelpunt

Dit kan echt op 1 scherm

Waarom het moeilijk maken als het ook makkelijk kan? Laat de bezoeker toch gewoon een gemeente en straatnaam invullen (en gebruik in beide gevallen auto-aanvullen om hem te helpen en fouten te voorkomen).

Vooral scherm 3 maakt duidelijk dat hier vanuit de eigen organisatie wordt gedacht en niet vanuit ‘de burger’. Je kan of een straatnaam ingeven, of het wegnummer, in 2 verschillende dropdowns. Blijkt dat het wegnummer alleen geldt voor nationale wegen (zoals N117). Zet die twee toch in hetzelfde lijstje, net zoals elk navigatiesysteem dat bijvoorbeeld doet.

Op datzelfde scherm kan je ook een “topografisch kaartje met aanduiding van het knelpunt” doorgeven. Ze vragen ‘de burger’ met andere woorden om even een Google Maps aan te maken. Hoeveel procent van de Vlamingen zou dat kunnen? Ze geven wel toe dat dit vooral “erg handig is voor de wegbeheerder”.

Het is allicht ook handig voor de wegbeheerder als ik zelf een zak cement koop en het gat in de weg dichtgooi? 

Stap 2: Omschrijving van het knelpunt, in 2 stappen

In plaats van een tekstveld te voorzien waarin ik het probleem kan omschrijven, moet ik keuzes maken uit enkele lijsten. De inhoud van die lijsten maakt duidelijk dat voor deze website volledig vertrokken is vanuit de eigen organisatie en niet gedacht is vanuit de gebruiker.

• Type infrastructuur
  Keuzes zijn o.a. weg, fietspad (was daar op de homepage geen andere website voor?), kunstwerken (dat blijken dan tunnels, bruggen etc. te zijn) en nevenbedrijven (iedereen weet uiteraard dat hiermee parkings bedoeld worden). Met dit lijstje kunnen we nog enigszins leven.
• Detailomschrijving
  Hier loopt het echt fout. Dit is geen vrij veld, want dan zou ‘de wegbeheerder’ zelf moeten werken om de klachten te verwerken. Daarom kan ‘de burger’ kiezen tussen duidelijke knelpunten als waterstagnatie, voorwegwijzers, wegwijzers, punctuele verlichting, onbemande camera’s, roodlichtcamera’s, duikers, buizen, en ga zo maar door.

Stap 3: Volledige contactgegevens

“Omdat sommige wegbeheerders verkiezen te reageren per brief op een melding”, moet u uw volledige contactgegevens achterlaten.

Zucht.

Benieuwd of ze ooit de drop-off ratio zullen publiceren in een of ander jaarverslag. Hoeveel procent van de bezoekers op deze website voltooit effectief een melding? Ik ben echt benieuwd.

PS: Wat is de wiskundige formule met als resultaat 8 schermen = 3 stappen?